برخی از دوستان كنكوری از ضعف حافظه خود شكایت دارند و می‌گویند قادر نیستند مطالب خوانده شده را در ذهن خود نگه دارند.

تحقیقات نشان داده است ظرفیت حافظه افراد مختلف نسبتاً با یكدیگر مساوی بوده و به جز عده معدودی كه از حافظه بسیار قوی برخوردارند، افراد دیگر از این نظر در یك سطح قرار دارند. 
اگر در به خاطر سپردن مطالبی كه می خوانید دچار مشكل می شوید، این به دلیل ضعف حافظه شما نیست، راه استفاده درست از قدرت حافظه خود را فرا نگرفته اید.
از حافظه خود همچون یك انباری استفاده می كنید و مجموعه از اطلاعات بدون هیچ نظم و ترتیبی در حافظه شما انباشته شده است كه در زمان نیاز، قدرت یادآوری آنها را ندارید. برای اینكه یك مطلب را به خوبی به حافظه خود بسپارید، نیازی نیست بارها آن را بخوانید تا حفظ كنید. 
متأسفانه این روشی است كه اكثر دانش آموزان و داوطلبان كنكور از آن استفاده می كنند؛ روشی كه بسیار وقت گیر و پرزحمت و نتایج حاصل از آن بسیار محدود است؛ زیرا مطالبی كه این گونه خوانده می شوند، به حافظه كوتاه مدت سپرده می شوند و گاه قسمت بسیار جزیی از آن مطالب در حافظه دراز مدت ثبت می شود.
به همین علت است كه قسمت عمده مطالب آموخته شده، پس از مدت كوتاهی به فراموشی سپرده می شوند. برای اینكه بتوانید مطالب را به درستی فراگیرید و در مواقع ضروری آنها را به خاطر آورید.

رعایت نكات زیر به شما كمك قابل توجه ای می كند:
 

۱- برای ثبت مطالب خوانده شده در ذهن، باید قبل از هر چیز به آن مطلب "علاقه" داشته باشید.
 وقتی به موضوع یا مطلبی علاقه مند باشید، به آسانی آن مطلب را یاد می گیرید و در حافظه تان به مدت طولانی ماندگار می شود.
اما برعكس، بی علاقگی نسبت به مطلبی، هم یادگیری آن را دشوار می كند و هم در حافظه درست ثبت و نگهداری نمی شود. ممكن است یك داوطلب كنكور بگوید به فلان درس اصلاً علاقه ندارم و نمی توانم آن را به خاطر بسپارم.
البته، می دانیم كه این امر طبیعی به نظر می رسد؛ اما باید به جای فكر كردن به این موضوع، به فكر كسب نتیجه مطلوب باشید و برای راهیابی به دانشگاه، باید سعی كنید این بی علاقگی نسبت به یك یا چند درس را كنار بگذارید تا بتوانید مطالب را خوب فراگیرید و سر جلسه آزمون، دچار مشكل نشوید.

۲- برای ثبت مطالبی كه می خوانید، باید در آن مطالب"دقت" كنید.
خواندن و آموختن هرچیز، بیش از نگاه كردن به كلمات آن است. خواندن، به تفكر و فهمیدن نیاز دارد. حتماً برای شما پیش آمده كه گاهی چند صفحه را بظاهر می خوانید، اما ذهنتان درگیر مسایل دیگری است. وقتی به حافظه خود رجوع می كنید، متوجه می شوید چیزی از آن چند صفحه ای كه خوانده اید، به خاطر نمی آورید كه این امر نشان از بی دقتی شما دارد.
البته، بخشی از بی دقتی ناشی از نبود علاقه است. علاقه نباید ساختگی و از روی اجبار باشد، چون این گونه مطالعه كردن باعث می شود هر عامل كوچكی مثل رفت وآمد اطرافیان، صدای رادیو یا تلویزیون یا حتی تیك تاك ساعت، ذهن شما را درگیر كند و مانع از یادگیری شود.
شما داوطلبان كنكور باید سعی كنید با توجیه هدف نهایی خود یعنی "راهیابی به دانشگاه"، هرگونه بی علاقگی را در خود از بین ببرید و با دقت و تمركز بسیار، مطالب را فراگیرید .
۳- مطالب یا موضوعاتی كاملاً در حافظه بلند مدت شما ثبت می شوند كه "معنادار" باشند.

دریك آزمایش، فهرستی شامل ۱۰ لغت در اختیار دو گروه از دانشجویان قرار گرفت. از گروه اول خواسته شد فهرست لغات را مطالعه كنند و از آن لغات داستانی بسازند و در ذهن ثبت نمایند. اما از گروه دوم خواسته شد فقط فهرست لغات را حفظ كنند (داستان نسازند.)
بلافاصله بعد از مطالعه تقریباً هر دو گروه توانستند تمامی لغات را به خاطر آورند، اما بعد از مدت زمانی كه از امتحان اول گذشت؛ دوباره دو گروه امتحان شدند و دانشجویانی كه با لغات داستان ساخته بودند، تقریباً تمام لغات را به خاطر آورند؛ در حالی كه دانشجویان گروه دوم، بیشتر لغتها را فراموش كرده بودند. در واقع، دانشجویان گروه اول، ۶تا۷ برابر نسبت به دانشجویان گروه دوم لغتها را به خاطر داشتند.
چون گروه اول با ساختن داستان یك مجموع لغات معنادار و به هم مرتبط در حافظه خود ثبت كرده بودند كه به راحتی برای آنها یادآوری می شد.
پس شما هم سعی كنید اگر موضوع یا مطلبی برایتان بی معناست، طوطی وار آن را حفظ نكنید، بلكه با درك صحیح، آن موضوع را در حافظه خودماندگار كنید.
۴- مطالبی را كه می خوانید، در حافظه خود "طبقه بندی" كنید.
طبقه بندی معمولاً به دو شكل صورت می گیرد:
الف) طبقه بندی طبیعی: همان روشی است كه در درسهایی مثل زیست شناسی و جغرافیا استفاده می شود؛ مثلاً وقتی موجود زنده ای را با توجه به ویژگیهای مشترك با موجودات دیگر در یك گروه قرار می دهید، این یك نوع طبقه بندی طبیعی است.
ب) طبقه بندی مصنوعی: نظام الفبایی كه در تنظیم فرهنگها، دایرة المعارفها، فهرست كتابهای یك نویسنده و موارد مشابه به كار می رود، نمونه هایی از طبقه بندی مصنوعی است. سعی كنید هنگام مطالعه درسها و موضوعات امتحانی، آنها را به یكی از این دو روش در حافظه خود طبقه بندی كنید تا در هنگام رجوع به حافظه تان، دچار دردسر و گیجی نشوید.
۵- وقتی در ثبت مطلبی در ذهن خود دچار مشكل می شوید، سعی كنید"قرینه سازی"كنید.

به عنوان مثال، نام "شیرین" اسم "فرهاد" را در ذهن یدك می كشد كه این خود نوعی" قرینه سازی" به شمار می‌رود.

۶-  نكته دیگری كه روان شناسان روی آن تأكید می كنند، آن است كه مطالبی كه در آغاز و در پایان زمان مطالعه خوانده می شوند، بیشتر و بهتر در حافظه باقی می مانند،
در حالی كه مطالبی كه بین این دو زمان قرار می گیرند، احتمال فراموش كردنشان بسیار بیشتر است. بنابراین، مدت زمان مطالعه نباید خیلی طولانی باشد. بهتر است بعد از هر ۴۵ دقیقه مطالعه،۱۵ دقیقه استراحت كنید تا نتیجه بهتری حاصل شود. 
البته، زمان ذكر شده ثابت نیست و هر فردی با توجه به قدرت یادگیری خود، باید مدتی را درس بخواند و چند دقیقه ای هم استراحت كند تا فاصله بین شروع و اتمام زمان مطالعه طولانی نشود و مطالب كمتری در این فاصله زمانی قرار گیرد. 
۷- یكی دیگر از عوامل مؤثر در ثبت مطالب در حافظه، "مرور مطالب" است.
كسی كه نسبت به مطالب خوانده شده بی اعتنا باشد (مرور نكند)، به راحتی مطالب از حافظه اش محو می شود.
مرور مطالب خوانده شده، باعث تثبیت آنها در ذهن می شود "اولین مرور" باید ده دقیقه بعد از یك دوره مطالعه یك ساعته باشد. "دومین مرور" یك روز بعد از اولین مطالعه و به مدت ۲تا۴ دقیقه لازم خواهد بود. "سومین مرور" یك هفته پس از اولین مطالعه و چهارمین و پنجمین مرور، به ترتیب یك ماه و ۶ ماه بعد از اولین مطالعه خواهد بود كه پس از این مدت، مطالب در حافظه دراز مدت جایگزین می شوند.

قشنگترین و زیباترین نوشته هایت را برای ایندو بفرست.